Kickback-No Surrender

Και παλι εδω λοιπον μετα απο ενα μεγαλο διαστημα απουσιας μ'ενα απροσμενα εκπληκτικο comeback.10 χρονια περασαν απο τη τελευταια δουλεια των Παριζιανων Kickback(το EP Les 150 Passions Meurtrieres)αλλα οπως λενε το καλο το πραμα αργει να γινει,για να δουμε λοιπον.

Το No Surrender ξεκιναει με τ'ομωνυμο κομματι σε γρηγορος ρυθμους και ενα σαρωτικο beatdown στη συνεχεια,το Deathlust που ακολουθει κανει ξεκαθαρες τις προθεσεις της μπαντας(με τον Stephen να ουρλιαζει μανιασμενα "this is for us,this is not for you")ενω και στα υπολοιπα κομματια του δισκου γινεται αντληπτη η νοσηρη ατμοσφαιρα,ο τσαμπουκας και ολα τα υπολοιπα χαρακτηριστικα που γνωρισαμε στους Kickack και το ανυπερβλητο deathcore μεγαλειο του Forever War μ'ενα βρωμικο και ακατεργαστο ηχο που δεν αποκλειεται να κινησει το ενδιαφερον στους οπαδους των Converge αλλα και του crust ηχου.

Απ'το δισκο ξεχωριζουν τα No Surrender,Still On The Prowl(συνεχεια του On The Prowl απο το Les 150),The Low Of Th Self(σε πιο Old School ρυθμους)Unholy Triumph(συνεχεια του Triumph απο το Forever War)και If I Die Tonight ενω οι συνθεσεις ειναι κομμενες και ραμμενες για live.

Εν τελει ο δισκος μπορει να μη ξεπερνα το ενδοξο παρελθον της μπαντας αλλα σηματοδοτει μια επιτυχημενη επιστροφη που ελπιζουμε να τους φερει καποια στιγμη κι απο τα μερη μας.

The End Of Backfire!

Πανω που αναφερθηκαν πιο κατω ηρθε και μια ασχημη ειδηση.

Μετα απο 15 χρονια στη hardcore σκηνη οι Ολλανδοι Backfire αποφασισαν να διαλυθουν. Ηταν μια δυσκολη αποφαση οπως αναφερουν οι ιδιοι αλλα και η σωστη ωστε να τη θυμονται οι οπαδοι της οπως αξιζει.Οι Backfire! εχουν κλεισει 4 συναυλιες στη Γερμανια μεσα στον Αυγουστο ενω εχει στα πλανα της αλλες 2 αποχαιρετιστηριες στο τελος της χρονιας,καθως κι ενα DVD.

RIP και λοιποι επικηδειοι δε χωρανε σε μια τετοια μπαντα παρα μονο οι παρακατω στιχοι

I've always had to learn the hard way
But all the bullshit i've faced in my days
Made me who i am today
Dealing with life
Gotta deal with life the best way i can
With my friends at my side
Livin' the good times
And pull myself through the bad
Hard lesson i had to learn
But fuckin' up is how you learn in this life
I keep struggling on
In this constant battle between wrong and right

Vision Of Disorder-Vision Of Disorder

Line Up:Tim Williams(φωνητικα),Mike Kennedy/Matt Baumbach(κιθαρες),Mike Fleischmann(μπασο),Brendon Cohen(τυμπανα)

Tracklist:

1)Element
2)Watering Disease
3)Through My Eyes
4)Viola
5)Liberation
6)Divide
7)Ways to Destroy One's Ambition
8)Suffer
9)Zone Zero
10)D.T.O.
11)Excess
12)Gloom

"Nothing you have ever heard before,and nothing you will ever hear again".Αυτη ειναι η περιγραφη που δινει η μπαντα για τη μουσικη της στο Myspace και για μενα τουλαχιστον δεν υπαρχει καταλληλοτερη.

Οι VOD ιδρυθηκαν το 1992 στο Long Island της Νεας Υορκης απο το παραπανω line up(ο Mike Fleischmann ειχε αποχωρησει για ενα διαστημα και η μπαντα συνεχισε χωρις μπασιστα)και το 1996 κανουν ντεμπουτο με το EP Still ενω λιγο καιρο αργοτερα υπογραφουν στη Roadrunner κυκλοφορωντας τον ομωνυμο δισκο που παρουσιαζεται εδω.

Το κομματι D.T.O αποτελει μια ιδανικη εισαγωγη για ενα τετοιο δισκο.Ισοπεδωτικο groove,τα γνωστα beatdown που τσακιζουν,γρηγορες τσιτες και τα αγριεμενα φωνητικα ενος Williams που ακουγεται σαν να ψαχνει δικαιωση μεσα στην ασχημια ενος αδικου κοσμου(υπαρχουν και μελωδικα φωνητικα αλλα δε γλυκαινουν καθολου το ακουσμα).Η συνεχεια ειναι ακομα πιο οργισμενη με αποκορυφωμα στιγμες οπως τα element,through my eyes και φυσικα στον υμνο της μπαντας suffer.Το δισκο κλεινει το απειλητικο mid tempo του Zone Zero με τη γαματη εισαγωγη και τον Williams να ουρλιαζει με μισος I don't care what you think I don't care what you say I don't care about them.

Μετα το Imprint που ακολουθησε η μπαντα εφυγε απο τη Roadrunner και κυκλοφορησε αλλους 2 δισκους στους οποιους εδειξε τη διαθεση της για πειραματισμο(το From Bliss to Devastation δειχνει τους VOD να πειραματιζονται αρκετα με τον 90's Alternative ηχο των Alice In Chains)ενω το 2002 διαλυεται δινοντας τη θεση της στους Bloodsimple(στους οποιους συμμετειχαν τα 3/5 των VOD και ακολουθησαν ενα πιο Nu Metal/Metalcore υφος).

Ευτυχως ομως για μας η μπαντα επεστρεψε το 2008 κυκλοφορωντας το DVD Dead In New York που απλα προετοιμαζει το εδαφος για την επομενη studio κυκλοφορια της μπαντας μετα απο 7 χρονια.Αναμενουμε.

Have Heart

Straight edge hardcore απο τη Μασσαχουσετη των ηνωμενων πολιτειων.Ξεκινησαν το 2002 επηρεασμενοι απο μπαντες της σκηνης τους οπως οι In My Eyes και οι Bane,μετα απο ενα ep υπογραφουν στη Bridge 9 records και το 2007 κυκλοφορουν τη δισκαρα The Things We Carry(δισκος μνημειο της σκηνης),ενω ενα χρονο αργοτερα το Songs to Scream at the Sun με τ'οποιο απεσπασαν διθυραμβικες κριτικες και βρεθηκαν στο νουμερο 193 των Billboard Charts.

Κατα τη διαρκεια της πορειας τους εχουν περιοδευσει σε Ευρωπη,Καναδα και Αμερικη ενω φετος η μπαντα ανακοινωσε τη διαλυση της μετα το τελος της περιοδειας της.

Οι στιχοι τους ασχολουνται με το straight edge lifestyle,τον ελεγχο της σκεψης(Armed With A Mind) και διαφορα αλλα θεματα που απασχολουν μια hardcore μπαντα με μια δικια τους ξεχωριστη αντιληψη,ενω αποτελουν μερος του λεγομενου Positive Hardcore.Το τελευταιο τους live θα δοθει στις 17/11 στη National Edge Day.Τυχεροι οσοι τους ειδαμε στην Αθηνα.RIP.

http://www.myspace.com/haveheart

Backfire-Still Dedicated

Tracklist:
1)Waiting For My Time
2)Trapped In The Maze
3)Don't Stay
4)The Way I Live
5)I Remember
6)Freedom
7)There's A Difference
8)Don't Wanna Die Young
9)No Turning Back
10)Buried In The Fields
11)Leave It Behind
12)Still Dedicated

Line Up:Patrick(φωνητικα),Wyb(κιθαρες),Frank(μπασο),Igor(τυμπανα)

Ειναι καπου στο 1999 οταν η πορεια των Ολλανδων Backfire στη hardcore σκηνη σκονταφτει αποτομα στην αυτοκτονια του drummer και φιλου τους Richard.Το σοκ μεγαλο,η διαλυση η πρωτη τους σκεψη,τελικα ομως η αγαπη τους για το hardcore και η αναμνηση του αδικοχαμενου φιλου τους ηταν αρκετες για να τους κανει να συνεχισουν.

Με τον Igor στα drums οι ολλανδοι κυκλοφορουν τον παραπανω δισκο για τον οποιο δε θα μπορουσε να βρεθει καταλληλοτερος τιτλος επειτα απ'ολες τις δυσκολιες που περασε η μπαντα ολο αυτο τον εναμισι χρονο.Old school hardcore παιγμενο κατεθειαν απο τη ψυχη,με πορωτικους γρηγορους ρυθμους,τσαμπουκαλεμενα groove σημεια,πιασαρικα refrains και την αυρα του Richard ν'ακολουθει τη μπαντα σε κομματια οπως τα Freedom και Still dedicated(που οπως ειπα παρακατω εξακολουθει να δημιουργει τον ιδιο πανικο στα moshpit).

Το Still Dedicated παρουσιαζεται εδω γιατι υπηρξε ο δισκος που εβαλε τους Backfire ξανα στο χαρτη και τους ωθησε να συνεχισουν πιο δυνατοι μεχρι και σημερα.

Born From Pain

Οι Ολλανδοι Born From Pain ξεκινησαν το 1997 μετα τη διαλυση των Wheel Of Progress(η μπαντα-προγονος των Liar στην οποια τραγουδουσε ο μπασιστας των BFP Rob Franssen),το 1999 κυκλοφορουν το EP Immortality ενω το 2002 μεσα απο τη Gangstyle Records το πρωτο τους full length με τιτλο Reclaiming The Crown.Η μπαντα στη πορεια ελιωσε στις περιοδειες και μοιραστηκε τη σκηνη με οοματα οπως Agnostic Front,Hatebreed,Madball,Six Feet Under κλπ κανοντας ακομα μεγαλυτερο τ'ονομα της.Η συνεχεια ηταν εξισου μεγαλειωδης με το Sands Of Time και τις περιοδειες να γινονται ακομα περισσοτερες ενω καπου στο 2005 η μπαντα υπογραφει με τη πολυεθνικη Metal Blade.Ακολουθησαν 3 ακομα δισκοι σε πιο metal κατευθυνση,πολλες αλλαγες στο line up(ο τραγουδιστης της μπαντας Ché Snelting αποχωρησε και ο μπασιστας Rob ανελαβε τα φωνητικα)και φυσικα οι αναμενομενες περιοδειες.

Ο ηχος της μπαντας ηταν φανερα επηρεασμενος απο μπαντες οπως οι Slayer,Merauder,Hatebreed,Buried Alive μ'ενα σκοτεινο στιχουργικο concept που παραπεμπει στε μπαντες οπως οι Kickback ενω ενα μεγαλο ατου της μπαντας(τουλαχιστον στις hardcore εποχες)ηταν τα ξεχωριστα και πωρωτικα beatdown περασματα.Αναζητηστε τους 2 παραπανω δισκους και δε θα χασετε.

http://www.myspace.com/bornfrompain

Hellfest 2009

Μετα την ακρως επιτυχημενη περσινη εξορμηση σε φεστιβαλ του εξωτερικου το εγχειρημα επαναληφθηκε και φετος.Το γαλλικο Hellfest αποτελει ενα απο τα μεγαλυτερα ευρωπαικα φεστιβαλ και γιγαντωνεται με το καιρο ολο και περισσοτερο.Ας δουμε τις μπαντες που μας αφορουν

Μερα 1:Οι hardcοre παρουσιες απουσιαζαν εκεινη την ημερα,ωστοσο απ'τα υπολοιπα ειδη ξεχωριζαν ανετα οι Karma To Burn,Down,Eyehategod(το μοναδικο ευρωπαικο show),Saint Vitus,Anthrax και Papa Roach.

Μερα 2:Καπου εδω αρχιζουμε σιγα σιγα

Backfire:Εχοντας σαν intro τη διασκευη του Johnny Cash στο hurt οι τεσσερεις ολλανδοι ορμανε στο Terrorizer stage του Hellfest και τα ισοπεδωνουν ολα,Still Dedicated,No Turning Back και ολα τα classics.Οσοι τους εχετε δει στην Αθηνα ξερετε πανω κατω γιατι μιλαμε.

The Business:Η βρετανικη oi/punk μπαντα αν και συμπληρωνει φετος 30 χρονια υπαρξης συνεχιζει ακομα με τον ιδιο ενθουσιασμο.Blind Justice,Smash The Discos,Real Enemy και Harry May για το τελος.Η αποδοση της μπαντας αψογη και ο frontman της μπαντας Micky Fitz μορφαρα.Ωραια πραματα δηλαδη.

Terror:Πωρωτικο,ιδρωμενο brutal hardcore προσφερουν στα live τους οι Terror.Ηταν μεγαλη χαρα για μενα να τους ξαναβλεπω 5 χρονια μετα απο τη τρομερη εμφανιση τους στο αν,ο Scott στο μικροφωνο απλα ενας απ'τους κορυφαιους frontmen της σκηνης και οι εμφανισεις της μπαντας κατι παραπανω απο εγγυηση.Δυστυχως ενα μερος του σετ θυσιαστηκε για χαρη των Devil Driver στο main stage αλλα η ιστορια ξαναγραφτηκε και στην αθηνα 2 εβδομαδες μετα.

Heaven Shall Burn:Οι δισκοι τους μετα το Whatever It May Take δεν εχουν να μου πουν και πολλα,ωστοσο οι live εμφανισεις τους παραμενουν αν μη τι αλλο αξιολογες.

Kickback:Αν σε μια οποιαδηποτε αλλη χωρα οι Kickback ειναι μια γαματη live μπαντα στη χωρα τους ειναι θεοι.Οι Kickback ανεβηκαν στο τιγκαρισμενο Terrorizer stage εχοντας νεο δισκο(αναμεινατε review συντομα)και τσαμπουκαλεμενοι οσο δε παει.Η ατμοσφαιρα μυριζε μπαρουτι(ο Stephen βοηθησε σ'αυτο με τα σχολια του),το σετ βασισμενο οπως ηταν αναμενομενο στο προσφατο No Surrender ενω δεν ελειψαν και οι υμνοι του παρελθοντος(Heaven & Hell),η αποδοση και το attitude επι σκηνης αλητεια στο full.Απλα μια προειδοποιηση:Οι Kickback επεστρεψαν πιο απειλητικοι απο ποτε.

Vision Of Disorder:Μια απο τις μπαντες του line up που ψηνομουν απιστευτα να δω.Δυναμικη παρουσια,μπομπα ηχος,playlist με ολα τα κλασσικα της μπαντας(με κορυφαιο το suffer)και ο frontman της μπαντας Tim Williams τοσο με τη παρουσια του οσο και με την οργισμενη φωνη του να ηγειται της επιθεσης.Και γαμω.

Misfits:Με μια εμφανιση σαν κι αυτη μας απεδειξαν το αυτονοητο,οτι Misfits χωρις Danzig δεν μπορουν να υπαρξουν.Κακιστη αποδοση,setlist που περιελαμβανε κομματια τοσο απο τις προσφατες δουλειες της μπαντας οσο και βιασμους των παλιοτερων classics.Μοναδικη καλη στιγμη η διασκευη στο sixpack των Black Flag με guest τον τυπα απο Saint Vitus αλλα τι να σου κανει?

Cro-Mags:Headliners της μικρης σκηνης λοιπον οι Cro-Mags.H θρυλικη NYHC μπαντα λοιπον μεσα στη μια ωρα που ειχε στη διαθεση της τιμησε το ενδοξο παρεθον της μ'ενα playlist βασισμενο στη δισκαρα Age Of Quarell.Πραγματικα ειναι απολαυση να παρακολουθεις live εναν NYHC θρυλο σαν τον John Joseph(ο τυπος μιλαμε δε παιζεται).Street Justice,Life Of My Own ειναι μονο μερικοι απ'τους υμνους που ακουστηκαν ενω τα We Gotta Know και Hardtimes ηταν το ιδανικο φιναλε μιας κορυφαιας εμφανισης.Ακομα να το πιστεψω πως τους ειδα live.

Mερα 3:Λιγες αλλα ουσιωδεις οι παρουσιες που μας αφορουν.Για να δουμε

Suicidal Tendencies:Μια πολυ καλη εμφανιση με ολα τα κλασσικα κομματια των Suicidal(You can't bring me down,war inside my head,possesed to skate,cyco vision κλπ)και πολυ καλη αποδοση απ'τη μπαντα,η συγκριση ομως με την αντιστοιχη εμφανιση στο Gagarin πριν 2 χρονια(που η μπαντα τα γαμησε ολα) ειναι η νυχτα με τη μερα.Περιμενουμε του χρονου τον καινουριο δισκο που μας υποσχεθηκε ο Muir.

Hatebreed:Οπου και να παιξουν live σπερνουν το πανικο,τοσο σε clubs οσο και σε μεγαλα festivals.Ενα setlist που περιλαμβανε διαφορα παλια και καινουρια οπως this is now,beholder of justice,last breath(αφιερωμενο στους εκλειποντες Lou Boulder και Dimebag Darell),to the thresehold,proven κλπ.Η αποδοση της μπαντας κορυφαια με τον Jamey Jasta να ελεγχει το κοινο με τεραστια ανεση και την υπολοιπη μπαντα ν'αποδιδει τελεια(ειδικα ο καινουριος κιθαριστας Wayne Lozinak πλεον ειναι προσαρμοσμενος στα καθηκοντα του).Για το φιναλε το κλασσικο πλεον i will be heard οπως και το destroy everything(που δυστυχως δεν ακουστηκε στην αθηνα).